Translate

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Ασφόδελος


Αξόδευτη αγάπη ισορροπεί
στη θαλπωρή μιας νοσηρής καρδιάς
πάνω σ’ένα μαβί μετάξινο σκοινί
και ατενίζοντας  το βουβό κενό από κάτω.

Κανείς δεν τόλμησε να ξεστομίσει
Τα λόγια εκείνα που φλόγιζαν το νου
Μια προσδοκία ασθενική μα αξιέραστη
Που φυλαγόταν απ’τον καθρέφτη της αλήθειας.

Ισχνός ο μίσχος του νεκρολούλουδου
Κάτισχνο το λευκό του χρώμα
Μα η καρδιά, η κατακόκκινη καρδιά
Αντέχει στο μένος της φθοράς του χρόνου.

Ασφόδελο με λένε οι άνθρωποι
Και κατοικώ στις γειτονιές του Άδη
Μόνο την κόρη Περσεφόνη
Αφήνω να με αγγίζει πια.

Θνητοί κι αθάνατοι μαζί
Κοινή τους μοίρα είμαι εγώ
Σαν οι ψυχές τους είδωλα γενούν
Στον ίσκιο μου θα’ρθουν να βρουν τη λήθη.


2 σχόλια :

  1. Καλή αρχή Λένα, υπέροχο το ποίημά σου, μπράβο!!!!
    Να εχεις πάντα όμορφες εμπνεύσεις!!!!!
    Καλό Σαββατοκύριακο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία και τα καλά σας λόγια, σ'όλους ένα όμορφο ΣΚ!

      Διαγραφή