Translate

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014


Σκληρή η μορφή σου χαϊδεύει το θυμητικό μου
Σα φάντασμα ασθενικό απ’το παρελθόν
Ανάθεμα στη λησμονιά που ορθώνω εμπρός μου
Στερνό κατάλυμα πριν τον χαμό.

Αναμοχλεύεις χωρίς αιδώ τα όνειρά μου
Και ανασαίνεις αγέρι παγωμένο εντός
Πόσα ν’αντέξει το αδράχτι της καρδιάς μου
Κουράστηκε να βολοδέρνει στο κενό.

Σφαλίζω με βία τα νοτισμένα βλέφαρα
Πασχίζω μάταια ν’αντισταθώ
Στης Κίρκης το δαιμόνιο χαριέντισμα
Που αλυχτάει στου μυαλού μου τον ωκεανό.

Μα ξέρω πια, η ελπίδα έχει πεθάνει
Και ολομόναχος παλεύω στο σκοτάδι
Μια θάλασσα απελπισίας διασχίζει
Της ύπαρξής μου το σπασμένο το καράβι.

Πριν να ροδίσει η αιώνια χαραυγή
Μετρώ πληγές στου αδιέξοδου το άδυτο
Έξω απ’τον κόσμο η ζωή μου μια πληγή
Που κακοφόρμησε και ζέχνει θάνατο.


Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου