Ελευθερία Σούμα - Λευκά σεντόνια

Από
 

Δεν ντύθηκα νύχτα, ήμουν
δεν ντύθηκα άστρο, ήμουν
φεγγάρι ντροπαλό, δεν ντύθηκα
μα αλήθεια σε πεθύμησα
Δυό σταγόνες πόνου
κόκκινες και γαλάζιο
σε μια ήρεμη θάλασσα
αχ πόσο σε πεθύμησα
Λευκά σεντόνια
δυό σύννεφα πιο πάνω
το κρεββάτι μας
αχ πόσο σε πεθύμησα
Έλα ...πάμε...τι λες...


Location: Θεσσαλονίκη, Ελλάδα

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Διαβάστηκε περισσότερο τον τελευταίο μήνα

Αλέξανδρος Βλαχιώτης - Μιράντα

Από
Εικόνα
Όσο κι αν άπλωνε τα χέρια, όσο κι αν τα μάζευε. Όσο κι αν ζητούσε. Άδεια η αίθουσα. Η ζωή δίπλα του περνούσε. Ήταν ο χρόνος που τον πονούσε. Υπέκυπτε στις ορδές των λεπτών. Στο βάρος των βάρβαρων ωρών. Όσο κι αν άπλωνε τα χέρια ποτέ δε θα πετούσε. Στην ατυχία του τυχερός. Είχε τη Μιράντα κι αυτή τον αγαπούσε... Όσο κι αν άπλωνα τα χέρια όσο κι αν τα μάζευα άδεια παρέμενε η αίθουσα. Κι αυτή γελούσε, όσο δίπλα μου περνούσε. Από την ανθολογία Ταξίδια πολύτιμα του νου Εκδόσεις Όστρια Αλέξανδρος Βλαχιώτης
Read more »

Αλέξανδρος Β. - Του άπειρου η προσμονή

Από
Εικόνα
Τύλιξε με, παχύς της αράχνης ο ιστός. Περιμένω το άπειρο, ο καιρός είναι χαλεπός. Χάσκουν εμπρός μου μαύρες τρύπες. Με περιβάλλουν ακάνθινα στεφάνια. Σκοτεινές κραυγές φωνάζουν τ' όνομα μου. ...Οι καβαλάρηδες πυροβολούν καθρέφτες. Βρώμικος ο διάδρομος.  Φωνάζουν οι νοσοκόμες. Λίγοι έμειναν νεκροθάφτες. Στο πάτωμα, ρόμπες λευκές με κόκκινες στάμπες. Είναι η σειρά μου... Θα με δέσουν ξανά στο κίτρινο δωμάτιο. Με πλησιάζει του τοίχου η επιγραφή. Ουρλιάζει: «Είμαι του άπειρου η προσμονή». Αλέξανδρος Β. Του άπειρου η προσμονή
Read more »

Λι Πο - παράπονο στις σκάλες του παλατιού

Από
Εικόνα
Λι Πο στις σκάλες από νεφρίτη κάθισε η δροσιά έγιναν σχεδόν άσπρες έχουν υγρανθεί οι κάλτσες μου από μετάξι χαμηλώνω τις γυάλινες κουρτίνες και κοιτάζω έξω το φεγγάρι νύκτα του φθινοπώρου καθαρή μα πού στο διάβολο είν’ αυτός κι ακόμη δεν εφάνη Διαβάστε επίσης: Λι Πο Πηγή: ξυνός λόγος
Read more »

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ – Αλέξανδρος Βλαχιώτης (Στου ουρανού το φανάρι)

Από
Εικόνα
  Στην γη σου συνέχεια θα γυρίζω. Περιμένω να σε δω, τις πίκρες μου, στην άκρη ν' αφήσω. Είσαι του ήλιου η αχτίδα, το χέρι μου, σου δίνω. Και τώρα... ...Όλα μου φαίν ονται γλυκά σαν γλάρος ανοίγω φτερά. ...Χ ορεύω... στου ουρανού σου το φανάρι, θαλασσινό τραγούδι, ακούγεται και πάλι. Λέω σ’ αγαπώ κυματιστά, ζητάω, το φιλί σου στα κλεφτά. Κάθε που βλεπόμαστε. Διαλύουμε της ψυχής μας το σκοτάδι. Ο ουρανός σου δεν είναι μουντός, δεν έχει βροχές. Και τώρα... χορεύω... ερωτεύομαι... επάνω σου, όλα μου φαίν ονται γλυκά. Μακριά σου, δεν βρίσκω ησυχία πουθενά. 8/10/2015  ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ - Αλέξανδρος Βλαχιώτης   Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ποιητική ανθολογία:  <<Ταξίδια πολύτιμα του νου>> Εκδόσεις ΌΣΤΡΙΑ
Read more »

Οδυσσέας Ελύτης

Από
Εικόνα
Οδυσσέας Ελύτης   Ο Οδυσσέας Ελύτης (Ηράκλειο Κρήτης 2 Νοεμβρίου 1911 - Αθήνα 18 Μαρτίου 1996), (πραγματικό ονοματεπώνυμο Οδυσσέας Αλεπουδέλλης ), ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, μέλος της λογοτεχνικής γενιάς του '30. Διακρίθηκε το 1960 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης και το 1979 με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, ο δεύτερος και τελευταίος μέχρι σήμερα Έλληνας που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ. Γνωστότερα ποιητικά του έργα είναι τα Άξιον Εστί , Ήλιος ο πρώτος , Προσανατολισμοί κ.α. Διαμόρφωσε ένα προσωπικό ποιητικό ιδίωμα και θεωρείται ένας από τους ανανεωτές της ελληνικής ποίησης. Πολλά ποιήματά του μελοποιήθηκαν, ενώ συλλογές του έχουν μεταφραστεί μέχρι σήμερα σε πολλές ξένες γλώσσες. Το έργο του περιλάμβανε ακόμα μεταφράσεις ποιητικών και θεατρικών έργων. Υπήρξε μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Έργων Τέχνης και της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Κριτικής, Αντιπρόσωπος στις Rencontres Internationales της Γενεύης και Incontro Romano della Cultura της Ρώ...
Read more »

Σοφία Σκουλίκα-Βέλλου - {Αρκεί ένα φύσημα του ανέμου}

Από
Εικόνα
Η ιστορία που ακολουθεί είναι φανταστική και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα. Οποιαδήποτε ομοιότης με οικεία πρόσωπα ή καταστάσεις είναι καθαρή σύμπτωση.   Αρκεί ένα φύσημα του ανέμου.   Ο Αγγελής τα είχε χαμένα. Τα ίδια του τα λόγια τον είχαν προδώσει. Φοβόταν και το θυμό της γυναίκας του. Εκείνη είχε μάθει τον παράνομο δεσμό του με μια άλλη γυναίκα την Αντιγόνη, την γυναίκα του ίδιου του αδελφού. Η τύχη του αυτή την φορά τον είχε αφήσει, τώρα όλα τον τρόμαζαν. Τα λόγια της γυναίκας του ήταν χωρίς θυμό μα και χωρίς κανένα έλεος για αυτόν. Τώρα όλοι θα μάθαιναν για τον παράνομο δεσμό του, για το ανόσιο πάθος του.   Ερωτεύτηκε την Αντιγόνη από την πρώτη στιγμή που την είδε. Το κορμί της του ξυπνούσε επαίσχυντα ανομολόγητα πάθη. Το βήμα της που ήταν σαν αλαφροπάτημα στο πρωτοβρόχι.   Ξαφνικά σκέφτηκε τον Δήμο τον μικρότερο αδελφό του, δεν έπρεπε να γίνει σκέφτηκε. Δεν θα ξεχνούσε το τελευταίο βλέμμα που του έριξε η γυναίκα του όταν του είπε...
Read more »

Τζίμης Πανούσης (12 Φεβρουαρίου 1954 - 13 Ιανουαρίου 2018)

Από
Εικόνα
Ο Τζίμης Πανούσης Ο Τζίμης Πανούσης (12 Φεβρουαρίου 1954 - 13 Ιανουαρίου 2018) ήταν Έλληνας τραγουδοποιός και ηθοποιός, γνωστός για τη σάτιρα και τον καυστικό και αθυρόστομο στίχο του. Πρώτα χρόνια Γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1954 από Μικρασιάτες πρόσφυγες γονείς - τον Θεόδωρο και τη Φωτεινή - στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Χολαργό. Το 1973 βρήκε από αγγελία δουλειά σε περιοδεύοντα θίασο. Στη συνέχεια εγκατέλειψε το θίασο για να δουλέψει ως υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα από την οποία παραιτήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Μουσική διαδρομή Μουσικές Ταξιαρχίες Μουσικά δήλωνε αυτοδίδακτος και έπαιζε λίγο απ' όλα. Πρώτες προσπάθειες στο χώρο της μουσικής έγιναν με το σχήμα "Χαρούμενη Κουδουνίστρα" όταν ακόμα ήταν στο γυμνάσιο. Στο β΄ μισό της δεκαετίας του 1970 σχημάτισε το συγκρότημα Μουσικές Ταξιαρχίες, στο οποίο ανέλαβε τα φωνητικά, τους στίχους και τη μουσική και πλαισιώθηκε από τους Γιάννη Δρόλαπα (ηλεκτρική κιθάρα), Βαγγέλη Βέκιο (τύμπανα), Δημήτρ...
Read more »

Άτιτλο: Σοφία Σκουλίκα-Βέλλου και Δημήτριος Γκόγκας

Από
Εικόνα
The Combination by Sada1997 Μόλις πέσει η νύχτα  βγαίνουν οι ποιητές από τα χαλάσματα της μέρας  και αναγιγνώσκουν τα ποιήματά τους.  Ανθίζει ξαφνικά το σκότος,  λαμποκοπούνε οι σπηλιές  και οι ματωμένες ψυχές ανασταίνονται!  Κι έρχονται κι εκείνοι  που με κοάσματα προσπάθησαν  να καλύψουν την ποίηση  κι είχαν πιστέψει πως είχαν παντοδυναμία  μα ήταν μεγάλη τους ανοησία  τώρα και πάλι σιωπή  να ακουστούν αηδόνια.  Με το φως τις ημέρας  οι βάτραχοι που γίνηκαν πρίγκιπες  αφήνουν τα κοάσματα  κρύβονται από ντροπή  και ενδύονται την προβιά της ποίησης.  ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ και Δημήτριος Γκόγκας
Read more »

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα - Σονέτο του γλυκού παραπόνου

Από
Εικόνα
Φοβάμαι μη χάσω το θαύμα των αγαλμάτινων ματιών σου και τη μελωδία που μου αποθέτει τη νύχτα στο μάγουλο το μοναχικό ρόδο της ανάσας σου Πονώ που είμαι σε τούτη την όχθη κορμός δίχως κλαδιά μα πιότερο λυπάμαι που δεν έχω τον ανθό, πόλφο ή πηλό για το σκουλήκι του μαρτυρίου μου. Αν είσαι εσύ ο κρυμμένος μου θησαυρός αν είσαι εσύ ο σταυρός και ο υγρός μου πόνος, αν ειμαι το σκυλί της αρχοντιάς σου μη με αφήσεις να χάσω ό,τι έχω κερδίσει και στόλισε τα νερά του ποταμού σου με φύλλα από το φρενοκρουσμένο μου φθινόπωρο. Διαβάστε επίσης:  Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα Πηγή:  Homo Universalis
Read more »

Ηρακλής Λαμπαδαρίου - 240'' (audio book)

Από
Εικόνα
240 δευτερόλεπτα ή 4 λεπτά. Αυτός είναι ο χρόνος που διαχωρίζει τον εγκεφαλικό θάνατο. Μεταφορικά μιλώντας, έναν θάνατο που μπορεί να προέλθει και από την αποστροφή για την ανάγνωση και την απουσία του βιβλίου γενικότερα στη ζωή μας.   24 διηγήματα με κεντρικό τους θέμα την αξία της Λογοτεχνίας και την απόλαυση της ανάγνωσης δημιουργούνται μέσα από αναμνήσεις του φωτογραφικού φακού εννέα φωτογράφων, παλεύοντας να συνυπάρξουν πλάι στη δύναμη της εικόνας. Πηγή: Εκδόσεις Σαΐτα
Read more »