Άννα Αχμάτοβα - Περίπατος

 
Χάθηκε το φτερό στης άμαξας τη σκεπή 
Κι εγώ τον κοίταξα στα μάτια. 
Σφιγγόταν η καρδιά, δίχως να ξέρει καν 
Της θλίψης τις αιτίες. 

Το δείλι μ’ άπνοια και θλίψη ήταν δεμένο 
Κάτω απ’ τον θόλο του συννεφιασμένου ουρανού 
Και σα σκιά ζωγραφιστή 
Στο άλμπουμ το παλιό, το δάσος της Βουλώνης. 

Βενζίνης μυρωδιά και πασχαλιάς 
Μια ταραγμένη ηρεμία… 
Το γόνατο μου άγγιξε και πάλι 
Δίχως το χέρι να σκιρτήσει καν. 

Μάιος 1913 

Πηγή: Homo Universalis
Διαβάστε επίσης: Άννα Αχμάτοβα

Σχόλια

Διαβάστηκε περισσότερο τον τελευταίο μήνα

Μάριο Μπενεδέτι - Τὸ ἄλ­λο Ἐ­γὼ

Γκυστάβ Κουρμπέ

Κική Δημουλά - Γράμμα

Τέλλος Άγρας - Τῆς ζωῆς τὰ ρόδα

Νίκος Καμπάς - Η λίμνη

Χόρχε Μπουκάι - Ο κισσός και η βελανιδιά

Γεώργιος Δροσίνης - Ὁ βιολιστής

Αλέξανδρος Βλαχιώτης - Όραμα - Ένωση

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ - Θα γίνω Ρίτσος και βάλε

Χουάν Ραμόν Χιμένεθ