Μάριο Μπενεδέτι - Allende


Άδεια πόλη τη νύχτα. Ακολουθεί το κείμενο: Για να σκοτώσουν τον άνθρωπο της ειρήνης για να χτυπήσουν το καθαρό από εφιαλτες μέτωπό του έπρεπε να γίνουν εφιάλτης για να νικήσουν τον άνθρωπο της ειρήνης έπρεπε να μαζέψουν όλα τα μίση και τ' αεροπλάνα και τα τανκς για να πλήξουν τον άνθρωπο της ειρήνης έπρεπε να τον βομβαρδίσουν να τον κάνουν στάχτη γιατί ο άνθρωπος της ειρήνης ήταν ένα φρούριο     για να σκοτώσουν τον άνθρωπο της ειρήνης έπρεπε να εξαπολύσουν έναν θολό πόλεμο για να νικήσουν τον άνθρωπο της ειρήνης και να κάνουν τη σεμνή και διαπεραστική φωνή του να σωπάσει έπρεπε να σπρώξουν τον τρόμο έως την άβυσσο και να σκοτώσουν πιο πολύ για να συνεχίσουν να σκοτώνουν για να πλήξουν τον άνθρωπο της ειρήνης έπρεπε να τον δολοφονήσουν πολλές φορές γιατί ο άνθρωπος της ειρήνης είναι ένα φρούριο     για να σκοτώσουν τον άνθρωπο της ειρήνης έπρεπε να φανταστούν ότι ήταν ένας στρατός ένας στόλος ένα τάγμα μια ταξιαρχία έπρεπε να πιστέψουν ότι ήταν ένα άλλο στράτευμα αλλά ο άνθρωπος της ειρήνης δεν ήταν παρά ένας λαός κι είχε στα χέρια του ένα τουφέκι και μια εντολή και χρειάζονταν πιο πολλά τανκς και πιο πολύ μίσος πιο πολλές βόμβες πιο πολλά αεροπλάνα πιο πολλή ντροπή γιατί ο άνθρωπος της ειρήνης ήταν ένα φρούριο     για να σκοτώσουν τον άνθρωπο της ειρήνης για να χτυπήσουν το καθαρό από εφιαλτες μέτωπό του έπρεπε να γίνουν εφιάλτης για να νικήσουν τον άνθρωπο της ειρήνης έπρεπε να συνεργαστούν για πάντα με τον θάνατο να σκοτώσουν και να ξανασκοτώσουν μονο και μόνο για να συνεχίσουν να σκοτώνουν και να καταδικαστούν σε ερμητική μοναξιά για να σκοτώσουν τον άνθρωπο που ήταν ένας λαός έπρεπε να μείνουν χωρίς λαό

Για να σκοτώσουν τον άνθρωπο της ειρήνης
για να χτυπήσουν το καθαρό από εφιαλτες μέτωπό του
έπρεπε να γίνουν εφιάλτης
για να νικήσουν τον άνθρωπο της ειρήνης
έπρεπε να μαζέψουν όλα τα μίση
και τ' αεροπλάνα και τα τανκς
για να πλήξουν τον άνθρωπο της ειρήνης
έπρεπε να τον βομβαρδίσουν να τον κάνουν στάχτη
γιατί ο άνθρωπος της ειρήνης ήταν ένα φρούριο


για να σκοτώσουν τον άνθρωπο της ειρήνης
έπρεπε να εξαπολύσουν έναν θολό πόλεμο
για να νικήσουν τον άνθρωπο της ειρήνης
και να κάνουν τη σεμνή και διαπεραστική φωνή του να σωπάσει
έπρεπε να σπρώξουν τον τρόμο έως την άβυσσο
και να σκοτώσουν πιο πολύ για να συνεχίσουν να σκοτώνουν
για να πλήξουν τον άνθρωπο της ειρήνης
έπρεπε να τον δολοφονήσουν πολλές φορές
γιατί ο άνθρωπος της ειρήνης είναι ένα φρούριο

για να σκοτώσουν τον άνθρωπο της ειρήνης
έπρεπε να φανταστούν ότι ήταν ένας στρατός
ένας στόλος ένα τάγμα μια ταξιαρχία
έπρεπε να πιστέψουν ότι ήταν ένα άλλο στράτευμα
αλλά ο άνθρωπος της ειρήνης δεν ήταν παρά ένας λαός
κι είχε στα χέρια του ένα τουφέκι και μια εντολή
και χρειάζονταν πιο πολλά τανκς και πιο πολύ μίσος
πιο πολλές βόμβες πιο πολλά αεροπλάνα πιο πολλή ντροπή
γιατί ο άνθρωπος της ειρήνης ήταν ένα φρούριο

για να σκοτώσουν τον άνθρωπο της ειρήνης
για να χτυπήσουν το καθαρό από εφιαλτες μέτωπό του
έπρεπε να γίνουν εφιάλτης
για να νικήσουν τον άνθρωπο της ειρήνης
έπρεπε να συνεργαστούν για πάντα με τον θάνατο
να σκοτώσουν και να ξανασκοτώσουν μονο και μόνο για να συνεχίσουν να σκοτώνουν
και να καταδικαστούν σε ερμητική μοναξιά
για να σκοτώσουν τον άνθρωπο που ήταν ένας λαός
έπρεπε να μείνουν χωρίς λαό

μτφρ.: Βαλέρια Πολύζου & Νανά Γεροντοπούλου

Διαβάστε επίσης: Mario Benedetti  
Πηγή: e-poema.eu|||poetry e-zine

Σχόλια

Διαβάστηκε περισσότερο τον τελευταίο μήνα

Αλέξανδρος Βλαχιώτης - Μιράντα

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ – Αλέξανδρος Βλαχιώτης (Στου ουρανού το φανάρι)

Άννα Νικ. Κουρκούλη - “Πιο πέρα απ' το θάνατο”

Οδυσσέας Ελύτης

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα - Σονέτο του γλυκού παραπόνου

Τζίμης Πανούσης (12 Φεβρουαρίου 1954 - 13 Ιανουαρίου 2018)

Ηρακλής Λαμπαδαρίου - 240'' (audio book)

Σοφία Σκουλίκα-Βέλλου - {Αρκεί ένα φύσημα του ανέμου}

Λι Πο - παράπονο στις σκάλες του παλατιού