Άννα Αχμάτοβα - Εξομολόγηση
Σιωπηλός
συγχώρεσε τα κρίματά μου.
Λυκόφως βιολετί κάνει να σβήνουν τα κεριά.
Βαρύ το πετραχήλι πέφτει πάνω
Στους ώμους και την κεφαλή.
Μην είναι η φωνή που λέει: «Κόρη! σήκω …»
Χτυπάει η καρδιά πιο δυνατά…
Το άγγιγμα χεριού απ’ το υφάδι πάνω
Εκείνης, που ταραγμένα, προσκυνά.
Μετάφραση: Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης
Πηγή: Homo Universalis
Διαβάστε επίσης: Άννα Αχμάτοβα

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου