ΦΤΩΧΕΙΑ
Στις γκρίζες
παράγκες σταυρώνεται η ώρα
τα όνειρα
πέφτουν κομμάτια στις λάσπες
η φτώχεια απλώνεται,
γίνεται μπόρα
και άφαντοι
μένουν οι άγνωστοι δράστες..
Με χέρια χωμένα
σε βρώμικες τρύπες
σα πτώματα όρθια που σέρνουν τα πόδια
μαζεύουν
σκουπίδια του δρόμου οι αλήτες
και κρύβονται
μέσα σε τούνελ υπόγεια..
Χωράνε εφιάλτες
στις άδειες τους τσέπες
που γίνονται
βάρος σα γέρνει η σκιά τους
πατήματα
αφήνουν επάνω στις στέγες
κι ακούγονται
γύρω παντού τα ουρλιαχτά τους ..
Διαβόλου λιβάνια ψυχές λιβανίζουν
τα μάτια τους
φλόγες βοήθεια φωνάζουν
η πείνα κι η
δίψα ατσάλι λυγίζουν
κι οι σκόρπιες
ελπίδες στο βάλτο σκουριάζουν…
Η φτώχια τους ρίχνει
στης λάσπης το πάτο
κι η ανθρώπινη
φάρα τους σπρώχνει πιο κάτω…
Γ.
Μάγιατζης 6 με7 - 1 - 2016
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου