ΑΚΡΟΒΑΤΩ
Ακροβατώ στα
σύννεφα μιας στερημένης μέρας
που έχασε τον
ήλιο της κι άπλωσε τη σκιά της
και νιώθω τόσο
σκοτεινός και νιώθω τόσο τέρας
που σκοτεινιάζει
όταν πατώ στα χνάρια τα δικά της.
Ακροβατώ μες στις
σκιές χωρίς ευαισθησία
εκεί που αλλάζει
η ματιά και μπαίνει στο γυαλί της
εκεί που ο οίκτος
δε μετράει μόνο η αναλγησία
εκεί που κι ένας άγιος
μπολιάζεται αλήτης.
Ακροβατώ στις σκαλωσιές
ενός φθαρμένου κόσμου
πατάω στα ερείπια
και στις φωτιές που καίνε
αυτός ο κόσμος
κάποτε ήταν ο εαυτός μου
μα τώρα τα
κομμάτια του τίποτα δε μου λένε.
Ακροβατώ σ' ένα
σχοινί που δένει την οργή μου
ακροβατώ και
κρέμομαι σε μια θηλιά απάτης
ακροβατώ και
προσπαθώ, να σώσω τη ψυχή μου
μα όλα κραυγάζουν
μέσα μου, "δεν είσαι ακροβάτης"…
Γ. Μάγιατζης 10-1-2015
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου