ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΕΝΟΣ ΠΟΙΗΤΗ
Για χάρη της έγραφε
σελίδες ολόκληρες
σελίδες που
γέμιζε με λόγια αγάπης
κι ας ήτανε δίπλα της κι αν ήταν κοντά της
τα χείλη του σφράγιζαν
παρά τις απόπειρες..
Τα λόγια του
έχανε και έψαχνε άλλα
μα κάτι του
έδενε το στόμα, τη γλώσσα
κι ας έγραφε
ποιήματα και κείμενα τόσα
μπροστά της
γινότανε μια βούλα, μια στάλα.
Και πέρασε η
άνοιξη και ήρθε ο χειμώνας
δεν άλλαξε
τίποτε δεν έβγαλε λέξη
μόνο έψαχνε άλλοθι
κοντά της να τρέξει
μακριά της η
μέρα του φαινόταν αιώνας.
Ακόμα τετράδια και φύλλα γεμίζει
μιλάει για
φθινόπωρα ματώνει η καρδιά του
τα λόγια
ριζώνουνε σα δέντρα μπροστά του
κι ο πόνος του
θάλασσες σιωπής πλημμυρίζει…
Γ.
Μάγιατζης 11-1-2016
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου