Translate

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2016



Ο ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Χωμένος βαθιά στο καπνό του τσιγάρου
ρουφάει με πάθος την ύστατη τζούρα
τα μάτια του πέφτουν στα φώτα του φάρου
η θάλασσα πόθος, καημός και μαστούρα..

Αυλάκια οι ρυτίδες προσθέτουνε χρόνια
ανάκατα πέφτουν τα γκρίζα μαλλιά
η θάλασσα η σκρόφα καμία συμπόνια
κι ας έχει μαζί της μια σχέση παλιά..

Παράμαλλα, αγκίστρια, μακριά παραγάδια
τον δένουν μαζί της τα σύνεργα αυτά
δεν γνώρισε αγάπη δε ζήτησε χάδια
τα μάτια του ατσάλι τα χείλη σφιχτά..

Η μόνη του αγάπη η θάλασσα η πόρνη
η μόνη μητέρα κι η μόνη αδελφή
αυτός είναι μόνος κι αυτή είναι μόνη
 μια βάρκα ένα κύμα και μια επαφή……

Γ. Μάγιατζης         18-1-2016   

  

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου