Γιάννης Ρίτσος - Ανυπότακτη πολιτεία (απόσπασμα)

Περιστέρια που πετούν.
 
Κι εγώ, αδέρφια μου ονειρεύομαι
ένα τραγούδι για την πολιτεία μας –
Ένα τραγούδι να ‘ναι σα σπίτι για τους άστεγους
να ‘ναι σαν το ψωμί για τους πεινασμένους
σαν το δίκιο για τους αδικημένους –
Ένα τραγούδι σα στρωμένο τραπέζι
όπου μπορείτε ν’ ακουμπήσετε
το ψωμί και το ποτήρι σας
τη γροθιά σας, τους αγκώνες σας
τα μέτωπα σας, την ελπίδα σας,
όπου μπορείτε ν’ ακουμπήσετε
ένα κανάτι κρύο νερό με πέντε κόκκινα τριαντάφυλλα.
Ένα τραγούδι να γεννάει τραγούδια,
χαρά κι εμπιστοσύνη,
ένα τραγούδι να ‘ναι το παιδί της πολιτείας μας
ένα τραγούδι να κρατά την πολιτεία απ’ τη μασκάλη...
Ένα τραγούδι που να σας βοηθάει
αδέρφια μου, στο χτίσιμο της ευτυχίας
ένα τραγούδι που να κάνει τον κόσμο
πιο δίκαιο πιο όμορφο πιο δυνατό
ένα τραγούδι που να κάνει ελεύθερο τον κόσμο.

 Διαβάστε επίσης: Γιάννης Ρίτσος
Πηγή: Homo Universalis

Σχόλια

Διαβάστηκε περισσότερο τον τελευταίο μήνα

Αλέξανδρος Βλαχιώτης - Μιράντα

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ – Αλέξανδρος Βλαχιώτης (Στου ουρανού το φανάρι)

Άννα Νικ. Κουρκούλη - “Πιο πέρα απ' το θάνατο”

Οδυσσέας Ελύτης

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα - Σονέτο του γλυκού παραπόνου

Τζίμης Πανούσης (12 Φεβρουαρίου 1954 - 13 Ιανουαρίου 2018)

Ηρακλής Λαμπαδαρίου - 240'' (audio book)

Σοφία Σκουλίκα-Βέλλου - {Αρκεί ένα φύσημα του ανέμου}

Λι Πο - παράπονο στις σκάλες του παλατιού