Γιώργος Γεραλής - Η Κίρκη στο άλλο φως

Άκουσα κάποια κίνηση μέσα στη σκέψη της,  
στην αρχή ξαφνική, σα ν’ αφυπνίστηκε,  
απορημένη, σ’ έναν κόσμο αιωνιότητας,  
(ή, πιο απλά, σα να δοκίμαζε καινούριο φόρεμα).
 
Μου εφάνη ακόμα, σάμπως ν’ άκουσα το φως
  να ρέει από τα μάτια της σε χοντρά δάκρυα.  
Έπειτα, θα ’νιωσε πως όλα ήταν ωραία, 
κι ο ίσκιος που εχάθη, και το πρόσωπο που κέρδισε,  
σφραγισμένο από τη λήθη. Έτσι, απόμεινε να συλλογιέται  
τον ουρανό, που ερχότανε σαν βεβαιότητα.
 
Γυρνώντας,  
είδα την Κίρκη, ξαπλωμένη πάνω στα νερά  
της μουσικής, σε μάκρος μιας ελπίδας, να μου γνέφει  
μ’ ένα κλωνάρι ανάνθιστο. Έπαιζε ακόμα.
Θυμούμαι πως της χαμογέλασα, μα ήταν, σαν πάντα,  
ένα χαμόγελο στην άβυσσο. Έκλεισα τα μάτια  
και τότε πέρασε κοντά μου σα μια δέσμη χρώματα,  
ενώ το βλέμμα της ταξίδευε από άστρο σε άστρο,  
ζητώντας ίσως μια πατρίδα ανεξερεύνητη,  
μια ποίηση χωρίς αγάπη.

Διαβάστε επίσης: Γιώργος Γεραλής

Πηγή: Φηφίδες για την ελληνική γλώσσα