Translate

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Κύριε διευθυντά - Ένα γράμμα από τον Βασίλειο Αναστασιάδη στον Αντώνη Γ.

Παλαιωμένα γράμματα (επιστολές)

Στη μνήμη του Αντώνη Γ.

Αντώνη, σου γράφω,  γιατί το γραφτό μένει…
 
ΚΙ ΕΠΕΙΔΗ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΕΣΑΙ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΜΟΥ ΚΑΘΗΣΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΠΕΡΥΣΙ ΣΤΙΣ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ. ΣΗΜΕΡΑ  ΕΙΝΑΙ, ΤΡΙΤΗ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016, ΚΑΙ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ,  ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.  ΑΝ ΘΕΛΗΣΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ,  ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΓΡΑΦΤΟ ΜΟΥ,  ΘΑ ΕΧΟΜΕ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ….

Ατυχώς προέκυψε τελικά δοκίμιο, (κουσούρι μεγάλο το δασκαλίκι….)

Προσπάθησε να φτάσεις μέχρι το τέλος  και ίσως  να  δικαιωθείς για τον κόπο σου…

1. Δεν ζητώ την αποδοχή των άλλων.
Η αναζήτηση της αποδοχής των άλλων κρύβει   μια  θανάσιμη παγίδα: Να χαραμίζω  την   ζωή  μου, ζώντας  την  φαντασιακή  ζωή  των  άλλων,  εκπληρώνοντας τις προσδοκίες τους.
Συχνά  αυτό έχει ρίζες στην παιδική ηλικία, όταν οι γονείς προβάλλουν πάνω στο παιδί τις δικές τους προσδοκίες, αντί να του δίνουν αγάπη για αυτό που είναι, όπως είναι, άνευ όρων.
 
2. Δεν επιτρέπω  σε άλλους να  με  ρίχνουν.
Η  ζωή είναι μαραθώνιος και απαιτεί  απαντοχή…. Ο κόσμος είναι γεμάτος ανθρώπους με συμπλέγματα, απωθημένα και κακίες…… Σε κάθε περίσταση συνήθως  υπάρχει κάποιος που μας φθονεί.
Αν κρατάω  θυμό, πικρία ή κακία για κάτι που μου  έχουν κάνει,  ήδη σπαταλώ πολύτιμη  ψυχολογικήν  ενέργεια. Εάν κάποιος ζητήσει ειλικρινά συγγνώμη, τον συγχωρώ με άνεση, χωρίς περιστροφές και προχωρώ……
Εάν δεν ζητήσει συγγνώμη, τότε διακόπτω….  μην αφήνοντας σκοτεινά, τοξικά  συναισθήματα να με ταλαιπωρούν.
Η  μνησικακία είναι σαν να παίρνω εγώ το δηλητήριο και να περιμένω ότι θα πεθάνει ο άλλος.

4. Δεν σταματώ να κάνω αυτό που μ αρέσει.
Κάνω  ό,τι κάνω  επειδή το αγαπώ,   δεν το αλλάζω, δεν το σταματώ   για κανέναν τρίτον  που μπορεί να έχει τις δικές του προτιμήσεις ή σκοπιμότητες.

5. Δεν σταματάω  να πιστεύω στον εαυτό μου.
Αγαπώ  τον εαυτό μου, τον κατανοώ, δεν φοβάμαι να είμαι υπερήφανος για τον  Βασίλη, δεν αμφιβάλω, παρά μόνον σε  περιπτώσεις  προσωπικής  κρίσης …..,  για την αξία μου. Ξέρω  ακριβώς πόσο αξίζω, σαν παιδί, εικόνα του Θεού μου,  και φέρομαι αναλόγως. Δεν υπερεκτιμώ, ούτε υποτιμώ τον Βασίλη (…ως  Βασιλάκης, πάλευα να χτίσω τον ενήλικα που στέκεται ορθομέτωπος  στην Πλώρη του καραβιού της ζωής του, μέχρι το τέλος, αλλά και με συναίσθηση του τέλους της ζωής μου, ως σκοπού-νοήματος της ύπαρξης, σε αυτήν την ζωή).

6. Δεν φέρομαι  επιθετικά προς τους άλλους.
Κάποιοι προσπαθούν να επιβληθούν σε άλλους ή να τους μειώσουν, για παράδειγμα στα πλαίσια των επαγγελματικών υποχρεώσεων.  Όταν  είναι η γενικότερη στάση ζωής τους, τότε αυτό είναι σαφής ένδειξη προσπάθειας υπερκάλυψης της πολύ χαμηλής αυτοεκτίμησης που κατά βάθος τους βασανίζει, κι αν ακόμη χαίρουν εκτιμήσεως στον χώρο  όπου κυρίως δραστηριοποιούνται. Ακόμα και σε ακραίες περιπτώσεις, όπου οι θεσμικώς αρμόδιοι τους θεωρούν απαραίτητους για την δική τους λειτουργία…….

7. Δεν αφήνω  τον καθένα να μπαίνει στην  ζωή μου
Δεν αφήνομαι   να εκτεθώ  στην επίδραση ανθρώπων που δεν έχω  διαλέξει  εγώ, ο ίδιος…….
Οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο ζουν τη ζωή τους χαοτικά, χωρίς κατεύθυνση και χωρίς προσανατολισμό (στην καλύτερη περίπτωση) ή ακόμα με τάσεις αυτοκαταστροφής (στη χειρότερη) – και πολύ ευχαρίστως θα έπαιρναν κιι εμένα μαζί, για παρέα.  Misery  needs company….. γράφει ο π.Φιλόθεος  Φάρος.

8. Δεν φοβάμαι να αγαπήσω  πραγματικά.
Κατά βάθος είμαι  ένας υπέροχος άνθρωπος,   γιατί ο Θεός μου, με έχει  φτιάξει με χαρίσματα αλλά και ελαττώματα όπως και τον πλησίον μου,    και αυτό θα το αισθανθούμε  οπωσδήποτε αν τολμήσομε το εμείς…. Ακόμα και αν κάτι δεν προχωρήσει, δε σημαίνει ότι θα φταίω εγώ. Σε μια σχέση υπάρχουν πάντα δύο.
Αν όλα πάνε καλά, θα είναι χάρη και στους δύο. Αν όχι, η ευθύνη θα είναι και των δύο από κοινού. Εκτός βέβαια, αν είμαι απαίσιος χαρακτήρας! Τότε ναι, φταίω εγώ.

9.  Δεν φοβάμαι την ησυχία.
Δεν αισθάνομαι  την ανάγκη για συνεχή δράση, ούτε χρειάζομαι νέα  ερεθίσματα  για να νοιώθω καλά…...
Δεν…… γεμίζω…..  τον  χρόνο μου, δεν τρέχω στα τυφλά, για  να ξεφύγω από  τους  δαίμονές μου,  όπως έλεγε  ο  σπουδαίος-τραγικός   Μάρλον  Μπράντο,   για να αποδείξω  στους άλλους ή στον εαυτό μου την αξία μου.
Απολαμβάνω να επιστρέφω στο σπίτι μου, με τα πόδια, όσο με κρατούν, όντας απολύτως ευχαριστημένος που σπαταλώ τον χρόνο μου σε μια τόσο  αχρήσιμη  δραστηριότητα.

11. Δεν κάνω πράγματα που δεν θέλω.
Όλοι κάποιες στιγμές χρειάζεται να κάνουμε πράγματα που είτε δεν μας τρελλαίνουν ή δεν μας αρέσουν, αλλά ποτέ δεν θα έπρεπε να κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε.
Μπορεί να μην απολαμβάνω  κάθε στιγμή  σε ό τι  καταγίνομαι, όμως έχω  έναν σκοπό και κάθε τι που κάνω  πρέπει  να με φέρνει  πιο κοντά σε αυτό που αγαπά η ψυχούλα μου. Κι  αυτό  που η ψυχούλα μου αγαπά   είναι η δική μου Ιθάκη…..


12. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να πω «όχι»
Λέγοντας «όχι» υπενθυμίζω στους άλλους ότι είμαι ανεξάρτητος, έχω  τα όριά μου   τα οποία και υπερασπίζομαι, ως ζωτικής σημασίας θέμα για την ψυχική μου ισορροπία.


13. Μ' αρέσει να βάζω  ένα χεράκι  με πολλήν και καλήν διάθεση.
Η δικαιολογία «δεν μπορώ» δεν στέκει, όταν έχουμε να κάνουμε με τη συμπόνια και τη συμπαράσταση. Μερικές φορές δεν χρειάζεται να έχουμε χρήματα για να βοηθήσουμε κάποιον· λίγος από τον χρόνο μας, η συμπάθειά μας και η προσοχή μας μπορεί να είναι αρκετά.
Οι  περισσότεροι  άνθρωποι επιλέγουν να παραβλέπουν τα πράγματα που τους συνδέουν με τους άλλους. Λατρεύω  την Ζωή σε όλες τις μορφές της, ποτέ  δεν σκοτώνω, το παραμικρό πλασματάκι, και είμαι πάντοτε έτοιμος να συνπάθω με ανθρώπους που βρίσκονται σε δεινότερη θέση από την δική μου.


14. Δεν αισθάνομαι την ανάγκη να «ταιριάξω».
Όσο πιο ώριμος είναι κάποιος ψυχικά, τόσο λιγότερο αισθάνεται την ανάγκη να ταιριάξει με άλλους ανθρώπους, ομάδες ή καταστάσεις και τόσο περισσότερο ανεξάρτητος γίνεται.
Το πρώτο στάδιο της διαδρομής  που ακολουθεί η σκέψη και τα συναισθήματα μου  ξεκινάει από τη συνεχή, επίμονη, επίπονη συχνά, προσπάθεια αυτογνωσίας,

«ΠΟΙΟΣ  ΕΙΜΑΙ» ….Με ειλικρίνεια, εντιμότητα, υπευθυνότητα…..
Το δεύτερο στάδιο  περιγράφει η φράση, «ΤΙ  ΚΑΝΩ»

ΣΕ  ΣΧΕΣΗ  ΜΕ  ΤΗΝ  ΕΣΩΤΕΡΗ  ΚΛΙΣΗ  ΚΑΙ  ΚΛΗΣΗ  ΜΟΥ. Το τί κάνω,  μέρα με τη μέρα χτίζει……
 Το τρίτο στάδιο και με οδηγεί από μόνο του στο «ΠΟΥ ΠΑΩ».


ΠΟΙΟΣ  Ο ΣΚΟΠΟΣ ΜΟΥ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΖΩΗ.

Στη διαδρομή που χαράσσεται με βάση το πού πάω,  ….. ΤΕΛΟΣ ΩΣ ΣΚΟΠΟΣ  ….έρχομαι σε επαφή με συνοδίτες  των οποίων αυτό το κομμάτι της διαδρομής τους συμπίπτει με τη δική μου (πρόσκαιρα ή μακροχρόνια) και με τους οποίους μπορώ (ή και όχι, ό,τι διαλέξω) να αναπτύξω σχέσεις, οπότε προκύπτει…… «ΜΕ ΠΟΙΟΝ  ΕΙΜΑΙ».
Όλα  αυτά  σε σχέση  με την ελευθερία  και τις συνέπειές  της ..Η αλλοιώς, το αυτεξούσιον, αυτό το αναμμένο κάρβουνο στα χέρια και πρωτίστως  στην ψυχή του ανθρώπου….. Η ελευθερία μάς ολοκληρώνει οντολογικά ως ανθρώπους, αλλά ταυτόχρονα μάς φορτώνει με ευθύνες και υπευθυνότητες, γι’ αυτό οι περισσότεροι παραμυθιάζονται ότι δεν είναι ελεύθεροι· ως το τέλειο αλλοθι, για την αυτοκαταστροφικήν  αδράνειά τους, απόρροια του παραλυτικού φόβου τους μπροστά στην ανάληψη ευθύνης και πρωτοβουλιών, για αλλαγή  της  μίζερης, συνήθως, ζωής τους…
Για όλα τα παραπάνω, σαν συνετός δάσκαλος, 
Κάθε χρόνο, σε διαφορετικές τάξεις, σύμφωνα με το ενστικτό μου επιλέγω και απαγγέλλω…..


4 ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Κ.Π ΚΑΒΑΦΗ ΠΟΥ ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΟΛΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΛΙΓΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ
ΙΘΑΚΗ,    ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ,   ΠΟΛΙΣ,     ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ  Ο  ΘΕΟΣ  ΑΝΤΩΝΙΟΝ.

Και  αυτά, σχεδόν πάντα συνοδεύονται από αναφορές σε αρκετά ακόμη ποιήματα του ιδίου…..


15. Δεν ξεχνώ ότι η «ευτυχία» είναι «στάση ζωής».
Από τα 40  μου χρόνια, μετά  από μια δύσκολη  κατάσταση, που αφορούσε την υγεία μου,  (η μοναδική περίοδος που έλειψα από το σχολείο, για μεγάλο διάστημα),


ΕΚΟΨΑ ΤΑ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΖΩΗ ΜΟΥ…..

Καταλαβαίνω τον ρόλο που παίζει ο εγκέφαλός μου και τη δύναμη που έχει η ίδια η δική μου αντίληψη των πραγμάτων πάνω στο σώμα και το νου μου, από κάθε σκοπιά.
Τα συναισθήματα είναι αντιδράσεις·  όχι απέναντι στα γεγονότα  καθαυτά, αλλά αντιδράσεις στη δική μου  αντίληψη των γεγονότων. Αυτό που αποκαλεί ο Καστοριάδης, νομίσματα,  σκωπτικά….


ΕΚΤΟΤΕ ΠΕΡΑΣΕ ΠΟΛΥΣ ΚΑΙΡΟΣ, ΣΧΕΔΟΝ 16 ΧΡΟΝΙΑ. ΠΟΡΕΥΟΜΑΙ ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ, ΣΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΟΑΝΕΦΕΡΑ. ΣΕ ΦΙΛΩ!


ΒΑΣΙΛΗΣ  ΤΗΣ  ΑΝΑΤΟΛΗΣ  ΚΑΙ  ΑΠΟ   35ΕΤΙΑΣ ΤΗΣ  ΧΑΡΑΣ.


Μ. ΣΑΒΒΑΤΟ  ΠΡΩΙ, 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ  2016, ΜΟΛΙΣ ΕΧΩ ΓΥΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΟ ΓΕΩΡΓΙΚΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΟΤΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΥ.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ…..

ΑΜΑΛΙΑ,
                  ΒΑΣΩ,
                             ΓΙΩΡΓΟ,
                                              ΚΑΤΕΡΙΝΑ,
                                                                   ΚΩΣΤΑ,
                                                                                     ΛΙΛΑ,
                                                                                                ΦΩΤΕΙΝΗ
                        ΚΑΛΗΜΕΡΑ !!!


Πριν λίγες μέρες, ξεκίνησε αυτή η επικοινωνία,  με πρωτοβουλία της  Αμαλίας.
Την ευχαριστώ  πολύ - πολύ γι αυτό. Ούτως ή άλλως,  μετά το πέρας αυτής  της δύσκολης  περιόδου,  θα το έκανα εγώ. Ήταν υπόσχεση…
Γνωρίζω την βαθμολογία σας. Είναι κάτι στο οποίο δεν έχετε πλέον καμμιάν εξουσία. Απομένει η διαχείρισή της  και στην συνέχεια, φαντάζομαι ξεκούραση για όλους.
Είχατε το προνόμιο, στο σχολείο, να συναντήσετε, την φετεινή χρονιά,  δυο διαφορετικούς ανθρώπους εξ αφορμής της Βιολογίας και της ασθένειας του κ. Ε.  Άρα είχατε διαφορετικές πηγές για να αντλήσετε νερό καθαρό.
Ο  Απόστολος, τεχνικά  ασύγκριτος. Ο Αναστασιάδης, μια τελείως διαφορετική, περίπτωση. Ένα κράμα από διαφορετικά μέταλλα: από τα πιο ευτελή ως τα πλέον πολύτιμα.
Είναι μια καλή παρακαταθήκη. Σε κάθε περίπτωση όμως, αυτό που μετράει, είναι το τί εσείς θα κάνετε με όλα αυτά που κουβαλάτε σαν προίκα. 


                                                   ΓΙΑΤΙ
Η  ΖΩΗ  ΕΙΝΑΙ  ΚΑΜΙΝΙ  ΠΟΥ, ΑΛΛΟΤΕ  ΣΙΓΟΚΑΙΕΙ  ΚΑΙ  ΑΛΛΟΤΕ ΚΑΙΕΙ, ΕΠΤΑΠΛΑΣΙΩΣ…(3 ΠΑΙΔΕΣ ΣΤΗΝ  ΒΑΒΥΛΩΝΑ) ΚΑΙ  ΑΥΤΟ  ΠΟΥ  ΘΑ  ΜΕΤΡΗΣΕΙ  ΤΕΛΙΚΑ  ΓΙΑ  ΤΟΝ  ΚΑΘΕ  ΕΝΑΝ  ΚΑΙ  ΚΑΘΕ ΜΙΑ  ΣΑΣ,   ΕΙΝΑΙ  ΤΟ  ΤΙ  ΘΑ  ΚΑΝΕΤΕ,   ΜΕ  ΤΑ  ΝΕΡΑ, ΤΑ  ΘΟΛΑ Η ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΑ, ΠΟΥ  ΣΑΣ  ΠΡΟΣΦΕΡΘΗΚΑΝ, ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΚΑΙ  ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ  ΣΕ  ΑΥΤΗ  ΤΗΝ  ΔΙΑΔΡΟΜΗ,   ΑΦΑΝΤΑΣΤΗΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΩΝ,  ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ,  ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ  ΤΟΝ ΠΙΚΡΟ…

Μέχρι και τα 21 μου χρόνια, κάθε Κυριακή, βρισκόμουν στον χώρο - χρόνο - τρόπο, του Αι Γιώργη της Νεάπολης, στην Θεσσαλονίκη. Εκεί ανδρώθηκα..
Μετά  βγήκα στον πηγαιμό για την Ιθάκη, αναζήτησα την Πόλη, όπου θα έκανα όλα αυτά που με εμπόδιζε η πόλη όπου ζούσα.
Ανακάλυψα, μετά από περιπλάνηση, ΟΔΥΝΗΡΗ, ΑΣΩΤΗ….. ΤΑ ΤΕΙΧΗ,  γύρω,  αλλά κυρίως, μέσα στον καθένα και την κάθε μιαν από εμάς.
Συνειδητοποίησα το μεγαλείο του καθηγητή, που σπάνια τον προσέξαμε στην 5η Γυμνασίου. Είχε το θάρρος να μας βάλει ως θέμα έκθεσης:…

ΤΑ   ΜΕΓΑΛΕΙΑ   ΝΑ   ΦΟΒΑΣΑΙ   Ω   ΨΥΧΗ…

Και τον Ιούνιο (2 φορές δίναμε τότε):

ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΜΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΘΕΛΕΙΣ, ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΥΤΟ,  ΜΗΝ ΤΗΝ ΕΞΕΥΤΕΛΙΖΕΙΣ….

Είχε προηγηθεί, ο διδάσκαλος,  Γιάννης  Τ. με το θέμα:

ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΝΑ ΝΑΙ Η ΕΝΑ ΟΧΙ…


(Τα όχι γράφουν την ιστορία μας, αλλά μας βασανίζουν ισόβια….)


Και οι ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ,  πάλι από τον Τ., στο 2ο εξάμηνο.
Σκύψτε μέσα σας και αφουγκραστείτε, μακριά από τους θορύβους…
Ακούστε, νοιώστε, συντονιστείτε με τον Θεό που μιλάει ΜΥΣΤΙΚΑ στον καθένα και κάθε μιαν μας,  με τα αναρίθμητα θαύματα έξω και μέσα μας…… με τις καθαρτικές κακοπάθειες σε σώμα, και ψυχή, με τα αλεπάλληλα  πένθη αυτής της τραγικής ζωής… (Φωτεινή και  Λίλα  ζουν ήδη σε μια δύσκολη  κατάσταση  αλλα ορθομέτωπες,  καπετάνισες στο καράβι της ζωής….)
Συχνά ο Θεός σιωπά… Αν δείξετε εμπιστοσύνη, με τις αποσκευές που έχετε από την ζωή σας,  μέχρι τώρα.


ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΝΑ ΦΟΒΗΘΕΙΤΕ ΤΙΠΟΤΑ!!!

Στον πιστόν άνθρωπο, τα πάντα συνεργεί  εις αγαθόν….


ΠΙΣΤΗ  ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΟΧΗ!!!
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ  ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ..
ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΤΑΞΙΔΙ…
ΣΑΣ   ΑΓΑΠΩ   ΚΙ  ΑΣ   ΦΑΙΝΕΤΑΙ   ΧΑΖΟ ( ……….....)


5  ΗΜΕΡΕΣ  ΙΟΥΛΙΟΥ  2014
ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΠΟΡΤΙΤΣΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Γυμνάσιο Μ., ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ   Δ.  ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ


Βασίλειος Αναστασιάδης (Αναγνώστης)

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου