Renée Vivien - Τραγούδι

Δύο γυναίκες αγκαλιασμένες.

Πώς να ξεχάσω τη βαρειά πτυχή
Των ήρεμων ωραίων γοφών σου,
Τον έβενο της σάρκας όπου τρέχει
Γαλάζιο ένα τρέμουλο φλεβών σου;

Δεν έχεις νιώσει ούτε μια φορά,
Πως από μάταιες αγωνίες μεθυσμένη,
Στράφηκε η ψυχή μου παθιασμένη
Στ’ απόμακρά σου χείλη τ’ ακριβά;

Και πως ποτέ να ξαναβρώ
Την ίδια άγρια έκσταση αυτή
Να σε ξεχάσω, ξαναζήσω κι ονειρευτώ
Όπως πάνω στο στόμα σου έχω ονειρευτεί;

(Από το βιβλίο: Δεν είμαι δική σου, είμαι εσύ. Ερωτική ποίηση: Γυναίκα προς γυναίκα (1650-2000) - Μετάφραση: Κώστας Ιωάννου

Βιογραφικά στοιχεία: Renée Vivien (Αγγλικά)

Σχόλια

Διαβάστηκε περισσότερο τον τελευταίο μήνα

Αλέξανδρος Βλαχιώτης - Μιράντα

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ – Αλέξανδρος Βλαχιώτης (Στου ουρανού το φανάρι)

Άννα Νικ. Κουρκούλη - “Πιο πέρα απ' το θάνατο”

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα - Σονέτο του γλυκού παραπόνου

Οδυσσέας Ελύτης

Τζίμης Πανούσης (12 Φεβρουαρίου 1954 - 13 Ιανουαρίου 2018)

Ηρακλής Λαμπαδαρίου - 240'' (audio book)

Σοφία Σκουλίκα-Βέλλου - {Αρκεί ένα φύσημα του ανέμου}

Λι Πο - παράπονο στις σκάλες του παλατιού