Renée Vivien - Τραγούδι

Δύο γυναίκες αγκαλιασμένες.

Πώς να ξεχάσω τη βαρειά πτυχή
Των ήρεμων ωραίων γοφών σου,
Τον έβενο της σάρκας όπου τρέχει
Γαλάζιο ένα τρέμουλο φλεβών σου;

Δεν έχεις νιώσει ούτε μια φορά,
Πως από μάταιες αγωνίες μεθυσμένη,
Στράφηκε η ψυχή μου παθιασμένη
Στ’ απόμακρά σου χείλη τ’ ακριβά;

Και πως ποτέ να ξαναβρώ
Την ίδια άγρια έκσταση αυτή
Να σε ξεχάσω, ξαναζήσω κι ονειρευτώ
Όπως πάνω στο στόμα σου έχω ονειρευτεί;

(Από το βιβλίο: Δεν είμαι δική σου, είμαι εσύ. Ερωτική ποίηση: Γυναίκα προς γυναίκα (1650-2000) - Μετάφραση: Κώστας Ιωάννου

Βιογραφικά στοιχεία: Renée Vivien (Αγγλικά)

Σχόλια

Διαβάστηκε περισσότερο τον τελευταίο μήνα

Μάριο Μπενεδέτι - Τὸ ἄλ­λο Ἐ­γὼ

Γκυστάβ Κουρμπέ

Κική Δημουλά - Γράμμα

Τέλλος Άγρας - Τῆς ζωῆς τὰ ρόδα

Νίκος Καμπάς - Η λίμνη

Χόρχε Μπουκάι - Ο κισσός και η βελανιδιά

Γεώργιος Δροσίνης - Ὁ βιολιστής

Αλέξανδρος Βλαχιώτης - Όραμα - Ένωση

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ - Θα γίνω Ρίτσος και βάλε

Χουάν Ραμόν Χιμένεθ