Γιώργος Θέμελης - Με βρήκε η νέα ημέρα

Με βρήκε η νέα ημέρα

Μες στ’ ουρανού την ξαστεριά

Με τα πολλά παράθυρα

Όμορφος είναι ο κόσμος

Η βρύση του ματιού

Ένα λαμπρό ρουμπίνι

Από ματόκλαδο

Μες στου νερού τη διάφανη ώρα

Με τα κοχύλια και με τ’ άστρα

Ένα γυμνό καθάριο πρόσωπο

Μάτια βαθιά

Σφιγμένα χείλη

Επάνω σ’ ένα στόμα

Που περιμένει

Μες στ’ ουρανού τη διάφανη ώρα

Έσκυψα και κοίταξα

Κι έγινα όλο μάτια

[Ενότητα: Στα ίχνη των πουλιών]

Από τη συλλογή: Άνθρωποι και πουλιά (1947)

Διαβάστε επίσης: Γιώργος Θέμελης (εξωτερικός σύνδεσμος)

Πηγή: translatum