Dimitris Anemos - Βήματα

 
Ξέρεις…
περπάτησα πολλά βήματα στη ζωή…
στιγμές στα δικά μου πόδια,
άλλα φορώντας παπούτσια άλλων.
Η περπατησιά ίδια δεν ήταν ποτέ…
θυμάμαι…
κάποια ήταν μεγάλα τα βήματα…
και εγώ χανόμουν,
στην προσπάθεια να προλάβω
το αύριο.
Άλλα ήταν τόσο μικρά…
στένευαν τις δρασκελιές μου…
σκόνταφτα και έπεφτα,
έχανα τα θέλω μου…
στο κάθε ξημέρωμα.
Πέρασαν τα χρόνια…
γέμισαν τα πόδια μου πληγές…
πληγές που δεν στάζουν αίμα,
αλλά όνειρα και ευχές…
λερωμένες…
από το χώμα και τη λάσπη.
Να σου πω τι έμαθα;
Εάν θες…
της καρδιάς σου το χτύπο να προλάβεις…
πριν ακόμα σε ανθρώπους ακουστεί…
πρέπει να μάθεις να περπατάς
με τα χέρια…
να μπορείς να γεμίζεις τη χούφτα…
με όνειρα…
δάκρυα…
και σπέρμα…
αυτών που αυτοκτόνησαν σήμερα,
ότι αγάπησαν πιο πολύ…
για περπατηθεί ο δικός σου κόσμος…
σε απάτητα βήματα.

(Dimitris Anemos)