Βίκτωρ Ουγκώ - Το ανδρόγυνο

 

Ο άνδρας είναι το ποιο εξυψωμένο των πλασμάτων. 
Η γυναίκα είναι το πιο ύψιστο των ιδανικών.
Ο εγκέφαλος παράγει το φως.
Η καρδιά την αγάπη.
Το φως γονιμοποιεί, η αγάπη ανασταίνει.
Ο άνδρας είναι δυνατός στη λογική. 
Η γυναίκα είναι ανίκητη με τα δάκρυα.
Η λογική πείθει, τα δάκρυα συγκινούν.
Ο άνδρας είναι ικανός για όλους τους ηρωισμούς. 
Η γυναίκα για όλα τα μαρτύρια.
Ο ηρωισμός εξευγενίζει. Το μαρτύριο ανυψώνει.
Ο άνδρας είναι ένας κώδικας. Η Γυναίκα είναι Ευαγγέλιο.
Ο κώδικας διορθώνει, το ευαγγέλιο τελειοποιεί.
Ο άνδρας είναι ένας ναός, η γυναίκα είναι το ιερό.
Μπροστά στο ναό αποκαλυπτόμαστε, μπροστά στο ιερό γονατίζουμε.
Ο άνδρας σκέφτεται. Η γυναίκα ονειρεύεται.
Το να σκέφτεσαι είναι να έχεις μια νύμφη στα κρανίο. 
Το να ονειρεύεσαι είναι να έχεις ένα φωτοστέφανο στο μέτωπο.
Ο άνδρας είναι ένας ωκεανός. Η γυναίκα είναι μια λίμνη.
Ο ωκεανός έχει το μαργαριτάρι που στολίζει. Η λίμνη την ποίηση που θαμπώνει.
Ο άνδρας είναι αετός που πετά. Η γυναίκα είναι το αηδόνι που τραγουδά.
Το να πετάς είναι να κυριαρχείς το διάστημα. 
Το να τραγουδάς είναι να κατακτάς την ψυχή.
Τελικά ο άνδρας, είναι τοποθετημένος εκεί που τελειώνει η γη.
Η γυναίκα εκεί που αρχίζει ο ουρανός…

Διαβάστε επίσης: Βικτόρ Ουγκώ 
Πηγή: Λογοτεχνικά αναλόγια